WizardPlace

Welkom op WizardPlace!
 
IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  Inloggen  

Deel | 
 

 Aurelie

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:13 pm

Wáárom
Waarom? Wáárom heeft iemand de wekker uitgevonden!? Baf, klap op die rotwekker. Stomme nephaan. Het liefst zou ik hem door het raam smijten, maar dat vinden 1. de buren niet leuk en 2. dan ben ik nooit op tijd op school. Ik wrijf het slaap uit m’n ooghoeken en loop naar de badkamer.
Nog voordat men – de rest die in dit huis woont – ook maar eraan heeft gedacht om op te staan, zit ik al beneden een boterham met dik chocopasta te besmeren. Waarom? Wáárom moet die stomme leuke school nou 10 kilometer hiervandaan staan!? Gelukkig zit Luna in precies hetzelfde schuitje. Ja, Luna is mijn buurmeisje en beste vriendin. En ik heet Aurelie – dat spreek je uit als Aurelié. Onze ouders zijn bevriend, en ze bedachten dat het wel grappig zou zijn als Luna werd vernoemd naar de maan, en ik naar het ochtendrood. Hoe ze het verzinnen, ik heb geen flauw idee. Zoals je hier misschien ook uit kan opmaken, Luna is ruim een week ouder dan ik. Zo genânt, onze moeders hebben samen op zwangerschapsgym gezeten. Nou is dat op zich nog niet zo erg, maar wel dat ze dat overal willen laten horen. Luna en ik zijn altijd oostindisch doof als iemand daarover begint. Dat is wel leuk, Luna en ik kennen elkaar nou al zo lang, ze hoeft me maar aan te kijken en ik weet waar ze het over heeft. De enige verschillen tussen ons zijn dat ik rood haar en groene ogen heb. Zij heeft blond haar en blauwe ogen. Maar we hebben het dan wel weer op dezelfde lengte en in hetzelfde model. En ander groot verschil noem ik haar ‘handicap’. Ze is namelijk een grote fan van Tokio Hotel! En dan vooral van Bill! Ik kan de naam van die gast echt niet meer horen! En haar agenda hoef ik ook niet meer te zien, dat snap je wel. Ik ben helemaal sufgelult over die band!
‘Tring!’ Was dat m’n telefoon? Ik haal hem uit m’n zak. Nee. Dan was het de deur. Ik laat m’n boterham op m’n bord vallen – die zit nu dus onder de chocopasta – en doe de voordeur open. ‘Aurelie!’ ‘Luna!’ en we vallen elkaar lachend om de hals, alsof we elkaar jaren niet meer gezien hebben – ja hoor, gisteren nog. ‘Aura, je hebt chocopasta op je neus!’ Ik koekeloer even in de spiegel in de gang en lik het eraf. ‘Hoe doe je dat toch?’ ‘Luun, je weet toch dat ik dol ben op chocopasta!’ en ik loop naar de keuken. Luna moet hard lachen als ze m’n bord ziet. ‘Ben je soms van plan om straks ook nog je bord op te eten!?’ ‘Gekke Luna, tuurlijk niet! Maar ja, het is chocopasta hè.’ ‘Waar is je schooltas?’ ‘Boven.’ en ik storm de trap op. En nog eentje. Want ik slaap op zolder. Als ik met rugzak weer naar beneden stamp, verschijnt er een halfslapend hoofd in de deuropening van m’n ouders. De persoon strijkt het verwarde haar uit het gezicht, en het blijkt m’n moeder te zijn. ‘Waarom zo’n lawaai Aurelie, het is midden in de nacht!’ zegt ze slaperig. Ik kijk sarcastisch op m’n horloge. ‘Mam, het is al 7 uur hoor, ik moet echt naar school.’ en ik vlieg de laatste trap naar beneden. ‘Luuuun!’ roep ik naar de keuken. ‘Joe!’ klinkt het terug en de deur gaat open. Ze heeft m’n boterham in d’r hand. ‘Mond open!’ dirigeert ze en ze stopt hem erin. ‘Mmm!’ en ik slik. ‘Fietssleutel?’ ‘Oh nee! Die zit nog in m’n spijkerbroek van gisteren!’ Ik gooi m’n rugzak af en storm de trappen weer op. Dit keer klinkt het luid tweestemmig uit m’n ouders kamer: ‘AURELIE!’ Ik rol met m’n ogen. Als ik even later goed en wel op de fiets zit, gaap ik eens luid. ‘Slecht geslapen vannacht?’ grinnikt Luna. Ik knik. ‘Ik kon de slaap maar niet vatten.’ ‘Laat me raden. De oorzaak is een jongen en zijn naam begint met een F en eindigt op Elix.’ Ik knik vermoeid. ‘Jij ziet er anders ook niet zo wakker uit.’ kaats ik de bal terug en kijk naar de mp3speler om haar nek. ‘Laat me raden.’ ‘Nee, jij mag niet raden want je weet het toch al!’ Ik moet lachen. ‘Maar wanneer ga je Felix nou eindelijk eens laten merken dat je hem leuk vindt? Je vindt hem al leuk sinds de eerste!’ Ik kuch. ‘Heel gemakkelijk. Hij wijst me toch wel af, dus ik bespaar mezelf een gebroken hart als het even kan.’ Die toon was zo zakelijk dat Luna dubbel ligt van het lachen. ‘Nou, lach niet!’ grinnik ik. Luna zucht. ‘Jij hebt tenminste een ietwat bereikbaardere liefde dan ik.’ Ik rol met m’n ogen. ‘Ik zou Felix nou niet gelijk bereikbaar noemen. Hij heeft altijd minstens één vriend bij zich. Hoe moet ik hem dan ooit alleen aanspreken! En daarbij, wij zijn dat stelletje gekke geiten, dus leuk zal hij me vast niet vinden.’ Oh ja, het gekke geiten verhaal. Toen we een keertje langs zijn groepje liepen, kreeg Luna een gigantische giechelaanval, en ik een hoogrode kleur. Ik was haar al aan het stompen zodat ze op zou houden, maar dat hielp niet echt. Tegelijkertijd probeerde ik ook nog verontschuldigend te kijken, maar ik hoorde Felix gewoon tegen z’n vrienden mompelen: ‘Niet gelijk omkijken, maar achter jullie staan rare meiden, het is net een stelletje gekke geiten!’ Ik kon wel door de grond zakken op dat moment! Ik heb Luna dan ook aan haar arm meegesleept naar het toilet, waar ik het ook niet meer volhield en in lachen uitbarstte. Maar bij Felix had ik het vergoed verbruid geloof ik.
Ik wrijf eens hard in m’n ogen als we de school inlopen, naar de kluisjes. Dat is ook zo’n nadeel, Felix’s kluisje is in dezelfde kolom als die van mij, om precies te zijn, het zijn kolommen van 5 kluisjes, hij heeft de bovenste en ik heb de onderste. Luna staat nu al 3 minuten glazig naar Felix’s groepje te kijken. ‘Wat is er aan de hand?’ vraag ik. ‘Die jongen!’ Ik draai me om en kijk naar het groepje. ‘En dan? Welke jongen!’ ‘Hij lijkt echt heel erg op Bill! Hem heb ik nou nog nooit gezien!’ Ik zoek naar het haar, maar ik zie het niet. ‘Ik zie het echt niet hoor! Hoe lijkt hij dan op Bill?’ ‘Dezelfde ogen, dezelfde neus, dezelfde mond, hetzelfde gezicht!’ Zo goed ken ik die gast nou ook weer niet hoor. Ik kijk nog eens goed, en warempel ja, ik zie hem. ‘Ik zie het ja. Laat je je hoofd niet al te erg op hol brengen?’ ‘In welke klas zou hij zitten?’ vraagt Luna dromerig, het lijkt net alsof ze dat laatste niet hoorde. ‘Weet ik niet, misschien bij Felix. Ik zou er eerst eens achterkomen hoe hij heet eigenlijk.’ ‘Ja, en dan kan ik z’n rooster opzoeken op internet!’ zegt Luna blij. Oh fijn, en dat moet ik nog de hele dag aanhoren. Zuchtend hijs ik m’n rugzak om m’n schouder. ‘Kom op, de bel ging net, we moeten naar de les. Waar heb jij?’ ‘In lokaal 027.’ ‘Ik ernaast! Welk vak?’ ‘Geschiedenis.’ ‘Ik maatschappijleer.’ en ik maak een kotsbeweging. Luna slaat me op m’n rug. ‘Agossie.’ en we moeten lachen. Het lokaal is al open als we aankomen, dus ik loop naar binnen. Ik zwaai nog even naar Luna en loop dan naar m’n plek. De rest van de les probeer ik vooral niet in slaap te vallen maar de stem van de lerares komt maar niet binnen bij mij! Ik weet niet hoe ze het doet, maar oké. Ik onderdruk een gaap. Waarom? Wáárom heeft de lerares zo’n stem?
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:14 pm

Gered
Irma die voor me zit, gooit een propje over haar schouder. Ik vouw het open en zie een kotsende smiley staan. Ik glimlach en teken een duim. Ik leg hem op haar schouder, en zij pakt hem snel weer weg. ‘... Aurelie?’ Ik kijk verward op. ‘Sorry, ik hoorde u niet. Wat zei u?’ De lerares zucht. ‘Ik vroeg of het plaatje waar we nu naar kijken een goed beeld geeft van een pluriforme samenleving.’ Ik kijk haar even wazig aan en begin als een razende in m’n boek te bladeren. Pluriform, pluriform, pluriform... ‘Welke bladzijde?’ ‘582.’ sist Irma. Gelukkig, gered. Ik kijk even vluchtig naar het plaatje. ‘Ja, want je ziet een non, een skater en een moslima.’ De lerares kijkt me even schattend aan, maar gaat dan iemand anders aan een kruisverhoor onderwerpen. Pfoeh, gered. Ik scheur een hoekje van m’n schriftblaadje en krabbel: ‘Tnx.’ Irma knikt. Ik krijg weer een propje op m’n hoofd. ‘Au.’ zeg ik heel zachtjes en Irma grinnikt. Er staan twee letters op het blaadje. ‘Np.’ Oh, natuurlijk, no problem.
Ik kijk op m’n horloge. Bijna tijd! Snel gooi ik m’n spullen in m’n tas en ga staan. Natuurlijk had ik niet door dat de lerares midden in een uitleg zat, maar de rest van de klas begint gelijk ook opruimen dus breekt ze maar af. Pfoei. Kreun, dit was nog maar het eerste uur. Straks nog Management en Organisatie... Af en toe vraag ik me af waarom ik dat gekozen heb, maar het is beter dan aardrijkskunde! Ik sleep mezelf naar het lokaal aan de overkant en gooi m’n tas met een enorme zwieper op tafel. Dana springt een stukje omhoog voor schrik en ik moet gelijk lachen. ‘Sorry dat ik je liet schrikken...’ hik ik van het lachen. Dana kijkt me een beetje zuur aan. ‘En waar was dat voor nodig op de vroege morgen...?’ ‘Kreun, zie je niet aan me waarom?’ ‘Je ben niet Dweillientje vandaag, dus nee, ik zie niks.’ zegt Dana droogjes. Ik doe m’n ogen half dicht en gaap nep. ‘Aha.’ giechelt Dana. ‘Wat heeft die arme wekker nou weer moeten verduren?’ Ik kijk donker. ‘Ik had die stomme nephaan bijna het raam uitgeknikkerd, maar dat heb ik toch maar niet gedaan. Anders kom ik morgen drie uur te laat ben ik bang.’ Dana proest het uit. ‘Je bent zielig.’ hikt zij dit keer van de lach. De lerares begint te praten dus ik pluk nog even snel m’n boeken uit m’n tas. Ze begint met namen oplezen. ‘Aurelie Annascha.’ Ik steek m’n hand op. ‘Ja.’ en ik laat hem weer zakken met een verveeld gezicht. ‘Dana Borts.’ ‘Jupz.’ zegt ze met een verveelder gezicht en ik moet giechelen. Dana buigt zich naar me toe en fluistert: ‘Het is pas het tweede uur van de tweede week en ik ben het nu al zat dat al die docenten onze namen oplezen.’ Ik knik. ‘Anders ik wel.’ De rest van de les ben ik aan het meepennen met de lerares. We zitten pas in de derde les en ik volg het al amper meer. Mutatiebalansen? Grootboekrekeningen? AVW? Het zal allemaal wel. Als de bel bijna gaat rits ik m’n tas open en gooi m’n spullen erin. Dana volgt 3 seconden m’n voorbeeld en 5 seconden later de klas ook. Ah, de bel. Nu alleen Nederlands nog zien te overleven en we hebben pauze! Ik loop zo traag mogelijk naar het lokaal en plof even later naast Hylke neer. Ze kijkt me slaperig aan. ‘Hoe was je tussenuur?’ vraag ik. Ze gaapt. ‘Ik heb geslapen in de aula.’ Ik kijk haar even vreemd aan, maar dan barst ik in lachen uit. ‘Serieus?’ vraag ik proestend. Ze kijkt me sarcastisch aan. ‘Nee, en ik ben Sinterklaas, nou goed! Ja, natuurlijk ben ik serieus doos.’ en ze geeft me een vriendschappelijke duw. Ik lig zo onderhand proestend van het lachen onder de tafel! ‘Hoe heb je dat nou voor elkaar gekregen?’ vraag ik hikkend. ‘Nou, ik heb vannacht superslecht geslapen, ik kon de slaap maar niet vatten, pas om 4 uur of zo. En toen moest ik er om 7 uur alweer uit. Dus toen ik een tussenuur had, ben ik even op m’n armen gaan liggen in de aula en ben ik dus blijkbaar in slaap gevallen. De bel heeft als wekker gefungeerd, maar het scheelde niet veel of ik had doorgeslapen. Gered door de bel dus!’ besluit Hylke triomfantelijk. Ik lig werkelijk kreupel van het lachen, maar de lerares kijkt me nogal geïrriteerd aan, dus ik probeer te stoppen met lachen – probeer! Maar het proberen gaat zo slecht dat ik snel even naar de wc vlucht om uit te blazen en een slokje water te drinken. Gossie, wat was dat grappig! Als ik even later de klas weer inloop, grijns ik naar de lerares en ga rustig zitten. Hehe, m’n humeur kan niet meer stuk vandaag! Degene die dat wel lukt, krijgt een waardig schouderklopje van me.
De bel! Ik loop zo snel en waardig als die combinatie dat toelaat naar beneden. Ik draai aan het slot van m’n kluisje om hem open te maken en m’n pakje drinken eruit te halen. Shit, hij doet het niet! Nog een keer. Oef, hij doet het gelukkig nog wel gewoon. Ik pak het drinken, wil opstaan, maar bots dan tegen iemand aan. Ik draai me om en zeg snel: ‘Sorry.’ Pas dan zie ik dat het Felix is. Ai, m’n hoofd wordt tomatig, ik voel het! Ik loop snel weg, naar Luna’s kluisje. Ze staat aan haar kluisje te draaien. Ik plof tegen de kluisjesrij ernaast en kreun. ‘Ik ben net tegen Felix aangebotst...’ Ze kijkt me meelevend aan. ‘Hé, ben jij er nou al achter hoe die Bill lookalike heet?’ Luna’s blik vrolijkt gelijk op. ‘Oh jaahaa! Hij heet Arnoud! Ik blijk geschiedenis samen met hem te hebben!’ Luna begint compleet te stuiteren en ik moet lachen. ‘Rustig rustig!’ en ik klop haar op haar schouder. ‘Je weet nu in ieder geval hoe hij heet. Ben je ook al zover gekomen dat je de klas ook nog weet?’ Luna schudt haar hoofd. ‘Maar ik kom er gauw genoeg achter!’ roept ze. Ik moet grinniken en neem een slok drinken. ‘Precies, dat was de volgende stap en daar was je nog niet aan toe. Maar echt, serieus, laat je je hoofd niet al te erg op hol brengen door die gozer? Misschien is hij wel helemaal jouw type niet!’ Luna kijkt me aan van: Ben jij gek ofzo? Natuurlijk is het mijn type wel! Dus ik haal m’n schouders op en zeg afwerend: ‘Oké oké, ik snap het. Net als ik en Felix zeker.’ voeg ik grinnikend toe. Luna knikt met een arrogant gezicht en met haar neus in de lucht. Dat bezorgt mij zo’n lachstuip dat ik m’n drinken bijna over Luna’s arm sproei. Ze springt nog net op tijd achteruit en roept: ‘Hé!’ maar dan moet zij ook lachen. ‘Gered door je snelle reactievermogen Luun!’ roep ik triomfantelijk. ‘Zie je wel dat je het hebt!’ ‘Dat heb ik ook nooit beweerd Aura, het is gewoon dat ik wat minder snel ben dan jij.’ ‘Feit blijft dat het je gered heeft.’ Luna grijnst.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:14 pm

Gaap
‘Maareh, wanneer kan ik de verloving tussen jou en Arnoud verwachten?’ Luna kijkt me sarcastisch aan. ‘Ha-ha. Nu in ieder geval nog niet!’ Ik rol met m’n ogen en met een big smile zeg ik: ‘Nee, zover was ik ook! Maar jou kennende ga je wel snel actie ondernemen...!’ Luna knikt. ‘Eerst een praatje aanknopen, dan zien we wel wat eruit komt.’ Ik moet giechelen om de zakelijke toon van Luna. Oh, de bel. ‘We hebben nu wiskunde toch?’ Ik knik en we lopen naar het lokaal. ‘OMG!’ roept Luna ineens. Ik kijk haar aan met een opgetrokken wenkbrauw. ‘Wat?’ Luna is zich ondertussen aan het verschuilen achter m’n rug. ‘Die jongen daar!’ en ze wijst. ‘Dat is Arnoud!’ Ik lig in een scheur. ‘Dat maakt toch niet uit, je had ook geschiedenis met hem!’ ‘Ja, maar niet met jou.’ ‘Schaam je je soms voor me!?’ ‘Nee nee, verre van, maar ik doe altijd gekke dingen samen met jou, maar als hij erbij is...’ Ik geloof dat ik het snap. ‘Nou gezellig, ga je zeker de hele les braafjes opletten...’
‘Ik geloof echt dat die jongen naar je aan het gluren is hoor!’ sis ik voor de zoveelste keer vanuit m’n mondhoek. Luna koekeloert vanuit haar ooghoek en haar ogen worden groot, haar wangen rood. ‘Wat! Hij gluurt echt naar me!’ Ik rol met m’n ogen en moet grinniken. ‘Dat probeer ik je nou al 10 minuten aan je verstand te brengen muts.’ Ik gaap. Wiskunde. Wie zou dat uitgevonden hebben. Vast één of andere oude Griekse knappe kop die goochelen met cijfertjes leuk vond en allerlei formules bedacht om van zijn verveling af te komen. Dat is bijna net zo doelloos als driemaal een blokje omgaan, terwijl je er helemaal geen zin in hebt. Oh, wat zit ik nou te zwammen, ik moet opletten! Straks verpest ik die toets faliekant. Het lukt me wel 2 seconden om op te letten. Ik gaap weer. Hmm, ik verlang naar m’n bed! Tijdens het 4e uur school?! Ja, tijdens het 4e uur school. Ik moet nog 3 uur, dan verlang jij ook wel naar je bed als je supermoe bent. Let nou o-op! Ja ja... Dat daarnet, dat zeurstemmetje, dat was m’n geweten. Altijd als ik wiskunde heb, komt mevrouw daarboven even langs om te zeggen dat ik wel goed moet opletten. Maar als zij zo zeurt, hóé moet ik dan opletten!? Nog een gaap, tjsonge het gaat goed hier hé! Zucht... Wazig kijk ik naar de opgaves en zet m’n pen op het papier. Kreun, ik ga echt iets fouts opschrijven, ik voel het. Algebra, echt m’n favoriete onderdeel van wiskunde. Not. Stiekempjes kijk ik in Luna’s schrift maar zij heeft ook nog niet zo heel veel opgeschreven. Een voordeel aan letterrekenen is dat je er meestal geen rekenmachine bij nodig hebt, want ik vind die grafische rekenmachine supervervelend. Zeer handig om grafieken mee te tekenen enzo, maar er zit niet eens een backspacetoets op! Wel een delete, maar dan moet je eerst ernaartoe lopen met je cursor en dat is extra werk, en ik heb m’n onverdeelde aandacht nodig voor wiskunde! Grom, nog 7 opgaves! Wanhopig voer ik een berekening in op de rekenmachine. Fout, geen min, plus! Grr, delete! Rustig Aurelie, adem in. Adem uit. Ik steek m’n vinger op en de lerares komt naar me toe. ‘Mag ik even naar de wc?’ en ze knikt. Oef. Met snelle looppassen loop ik naar de wc. Daar aangekomen druk ik m’n voorhoofd tegen de koude koude muur. Hmm, verkoelend. Ik adem nog een paar keer diep in en uit. Als ik m’n ademhaling weer onder controle heb, loop ik weer naar het lokaal. Ik kijk op m’n horloge, oh mooi, het is bijna tijd. Als ik het lokaal weer inloop, heeft iedereen zijn of haar spullen al ingepakt en... Ik wrijf even in m’n ogen... STAAT LUNA MET ARNOUD TE PRATEN! Nou, praten.. Zeg maar gerust flirten! Ik knipper even goed en knijp mezelf in m’n arm om te controleren of ik mezelf niet in de wc heb achtergelaten. Auw, nee, ik ben wel hier, en dit gebeurt echt! Ik loop naar onze tafel om m’n tas in te pakken en ga op de tafel zitten zwaaien met m’n benen. Gaap. Wat heb ik nu? Ehm.. Ik geloof.. ‘Luna!’ Ze draait haar hoofd om. ‘Wat heb jij nu?’ ‘Maatschappijleer!’ Sjips, dus niet met haar. Ik pluk m’n agenda uit m’n tas en koekeloer erin. Leuheuk, Engels... En ik rol met m’n ogen. Als de bel gaat, loopt Luna rustig met Arnoud het lokaal uit. Jap, die is tot over haar oren verliefd op die gast. Als dat maar goed gaat... Ik moet glimlachen, het zijn net twee verliefde dartelende lammetjes in de lentewei. Zal ik een koppelpoging moeten ondernemen of lukt het haar zelf wel? Nee, pas aan het einde van deze week. Ja, dan pas, spreek ik met mezelf af. Maar Luna kennende – en op deze wereld is er maar 1 persoon die Luna beter kent dan ik en dat is Luna – zal het niet nodig zijn. Als ik bij Engels neerplof, heeft de lerares haar agenda in haar hand en zo te zien bij cijferlijsten. Oh nee, geen cijfers! Ik heb die toets echt niet zo goed gemaakt! ‘Aurelie Annascha, een 6,8.’ Wat! Vadsig! Een 6,8! Wauw! Ik kijk de lerares even aan alsof ze gek is, maar ik heb gewoon een 6,8! Woehoe! De rest van de les probeer ik op te letten, maar wel met een big smile op m’n gezicht. M’n moeheid heeft plaatsgemaakt voor hyperheid. Als de bel gaat, stuiter ik zo’n beetje het lokaal uit. Als Luna bij m’n kluisje komt en m’n grote grijns ziet, vraagt ze grinnikend: ‘Wow, dat was zeker een leuke les?’ Ik knik. ‘Ik had gewoon een 6,8 voor die stomme Engelse toets!’ ‘Goed hé! Die toets krijg ik waarschijnlijk het volgende uur terug.’ ‘Kreun. Nu maar hopen dat je een goed cijfer hebt. Ik zal voor je duimen! Enneh, hoe zit dat nou met Arnoud?’ Luna’s hoofd verandert gelijk in een overrijpe tomaat. Ze kijkt naar de grond en met een big smile zegt ze: ‘Och. Hij is wel aardig...’ Ik begin keihard te lachen. ‘Je vindt hem wel aardig!? De verliefdheid spat ervanaf, en dan zeg jij,’ ik bauw Luna’s stem na: ‘hij is wel aardig!’ Ik schud ongelovig m’n hoofd. ‘Dus. Wanneer kan ik de uitnodigingen voor de bruiloft verwachten?’ Luna glimlacht en ik krijg een vriendschappelijke stomp. ‘Ik heb straks weer geschiedenis, en dan ga ik gewoon brutaalweg naast hem zitten, kijken wat er gebeurt.’ Ik moet mezelf omhoog houden aan de kluisjes van het lachen. ‘Dat is ook echt iets voor jou.’ zeg ik met rollende ogen. ‘Duh, daarvoor ben ik gewoon ik!’ zegt Luna met opgetrokken neus en zet haar handen in haar zij. Ah, de bel... ‘Ben je hierna uit?’ Luna kijkt vies. ‘Nee, studieuur. Jij?’ ‘Ook! Dan wil ik alluz horen ja!?’ ‘Oké oké. Zie je dan!’
Oh jeetje, nu alleen nog een supersaaie les Frans uitzitten. Bij alleen al de gedachte is mijn hypere bui als sneeuw voor de zon verdwenen. De conditionel, al die woordjes, het kan me allemaal geen zier schelen! Oh jeetje, daar heb je hem al, ja hoor! Gaap. Kreun. Als de lerares het lokaal opent, heb ik net door dat ze er is. Sloom duw ik de muur van me af waartegen ik leunde en loop naar mijn vaste plaats rechts voorin. Lekker de hele les tegen die saaie kasten koekeloeren. Kreun. Na het gebruikelijke namenoplezen begint een les van gezever over Franse Literatuur. Hoe leuk dat wel niet is en dat soort. Kreun. Gaap. Hopelijk moeten we niet een heel boek lezen want dat krijg ik echt nooit voor elkaar. Even later krijg ik door dat de uitleg is gestopt en dat iedereen opdrachten zit te maken. Ik haal m’n hand onder m’n hoofd vandaan en pak m’n pen. Ik duw m’n trui wat omhoog en zie dat de les nog 10 minuten duurt. Kreun, ik wil dat de bel NU gaat! Na even te pennen kijk ik weer. Nog 7! Grng! Ik ga maar verder zonder op m’n horloge te kijken. Ah de bel! Snel gooi ik alles in m’n tas en loop zo waardig en snel als die combinatie dat toelaat naar de studiezaal.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:15 pm

Ogen
Als ik bij de studiezaal aankom, zit Luna er al. Mooi! Ik plof naast haar neer en kijk haar aan. Ze zit helemaal te stralen. Ik vraag, terwijl ik boeken uit m’n tas haal – geen idee welke –, wat er is gebeurd. ‘Nou..’ begint Luna met glimmende oogjes, ‘We gaan morgenavond samen naar de bioscoop!’ Ik glimlach. ‘Dat is geweldig! Dus ik hoef geen koppelpogingen te ondernemen?’ voeg ik er duister aan toe. Luna schudt verontwaardigd haar hoofd. ‘Ik kan dat soort zaakjes erg goed zelf oplossen Aurelie!’ en ik moet een beetje lachen. ‘Oké oké, ik snap het!’ grinnik ik. Robine – spreek uit Robien – en Hylke komen voor ons zitten en draaien zich om. ‘Wat horen we nou?’ vraagt Robine aan Luna. ‘Ga jij morgenavond met Arnoud naar de bioscoop?’ vraagt Hylke. Irma en Rachelle gaan aan het tafeltje aan de overkant van het gangpad zitten en buigen zich naar ons toe. ‘Is het echt zo?’ vraagt Irma. Luna knikt, glunderend. ‘Wauw. Je hebt zo’n beetje de grootste hunk van de vierde weten te strikken, dat is niet mis!’ zegt Rachelle. Luna zit te glunderen. Iedereen is blij voor haar, inclusief ik natuurlijk. Als iedereen een beetje zit te werken, buig ik me naar Luna toe en vraag: ‘Niet boos worden dat ik dit vraag, maar je gaat toch niet alleen maar met hem omdat hij op die zanger lijkt?’ ‘Bill?’ Ik knik. ‘Ja, die.’ Luna schudt haar hoofd. ‘Nee! Hij is echt heel aardig en leuk en knap enzo. Ik ben geloof ik echt verliefd!’ ‘Oké, ik wilde het gewoon checken.’ ‘Maar mevrouw de regelneef, wanneer gaat u nou eindelijk eens voor uw eigen huwelijk zorgen ipv u met het mijne te bemoeien?’ en Luna kijkt me triomfantelijk aan. Ik word een beetje rood. ‘Ehm. Nu niet?’ Luna rolt met haar ogen. ‘Beep, wrong answer! What about binnen 2 seconden?’ en ze knikt naar twee plaatsen naar voren. Daar zit hij, de jongen die ik waarschijnlijk nooit krijgen zal. ‘Ander onderwerp. We zijn bijna jarig!’ ‘Dat’s waar! Het is bijna 2 november! Dan word ik eindelijk 16! Jaah, sweet sixteen!’ Ik grijns. ‘En ik de 11e. Op Sint Maarten, zoals ieder jaar. Zullen we dit jaar weer langs de deuren gaan?’ zeg ik, nu met een ondeugende blik in m’n ogen. ‘Jaah! En dan laten we vallen dat we dit doen vanwege je verjaardag, dan krijgen we misschien meer.’ zegt Luna met glimmende oogjes. ‘Oh, jij hebberd!’ en ik geef haar een vriendschappelijke duw met een grijns op m’n gezicht. Hmm, ik heb ineens een leuk idee voor een cadeautje voor haar. Eens kijken thuis of dat haalbaar is. Omdat mensen van de studiezaal ons wel erg in het oog aan het houden zijn, kijk ik maar eens in m’n boeken en zie dat ik m’n Franse werkboek en m’n maatschappijleerboek voor m’n neus heb liggen. Gnuivend pak ik m’n maatschappijleerschrift, doe m’n Franse werkboek weg en begin te pennen.
Als we even later op de fiets naar huis zitten, is Luna erg stil. Ik geef haar een por, en heel traag draait ze haar hoofd om. ‘Aarde aan Luna!’ ‘Ha-ha, grappig. Mag ik ook eens dromerig zijn?! Normaal ben jij dat altijd, nu ben ik eens aan de beurt.’ ‘Ongezellig zeg.’ zeg ik grinnikend. Luna kijkt me gemaakt hooghartig aan. ‘Weet je ook eens hoe het voelt!’ Nu moet ik echt lachen. ‘We zijn raar.’ ‘Oud nieuws joh!’ en we moeten weer lachen.
Als we even later onze straat inrijden, gooi ik m’n fiets in de voortuin neer – het is toch een oud wrak – en steek de huissleutel in het voordeurslot. ‘Tot morgen!’ roep ik naar Luna en ik doe de deur open. M’n tas gooi ik onderaan de trap neer en loop door naar de keuken voor een glas lekker koel sap. Het sap zelf is echt vaag, sinaasappel met aardbeien, maar die combinatie is verrassend lekker! Daarna ga ik naar m’n kamer – mijn ouders zijn toch niet voor zevenen thuis vandaag dus ik moet koken –, doe snel het raam dicht, de kachel aan, de computer aan en de deur dicht. Brr, het is hier echt freakin’ koud geworden! Ik start het internet op en tik in het googlevenstertje wat ik zoek. Ik klik een site aan die er veelbelovend uit ziet. ‘Yes!’ Ik vul wat dingetjes in en wrijf daarna in m’n handen. Gelukt! Nu heb ik HET cadeau voor Luna. Even een paar printjes maken, et voila, ik ben klaar! Ondertussen haal ik m’n boeken uit m’n tas en de kast voor m’n huiswerk voor morgen. Maatschappijleer heb ik in het studieuur gemaakt, nu Duits, Nederlands en ANW – algemene natuurwetenschappen, voor het geval je niet weet wat het betekent – even uit de kast halen en ik kan beginnen. ‘Joehoe.’ zeg ik sarcastisch en met rollende ogen.
Gaap. Kreunend leg ik m’n pen neer en ik wrijf in m’n ogen met een vermoeide blik. Ik kijk op het klokje dat op m’n bureau staat. Geen wonder dat ik moe ben, ik ben al 2 uur bezig! Kreun. Wacht, rond deze tijd moet ik ook gaan koken. Kreun. Gelukkig mag ik nasi maken, dat is lekker en vrij makkelijk. Ik loop naar de keuken en snij de groenten. Tringggg! Telefoon! Ik veeg m’n handen af aan de theedoek en loop naar de telefoon in de huiskamer. ‘Met Aurelie Annascha.’ ‘Met mama. Ik ben over zo’n beetje drie kwartier thuis, begin jij alvast met koken?’ ‘Ik ben al bezig.’ ‘Mooi! Tot zo.’ ‘Tot zo!’ en ik leg de telefoon weer neer.
Als ik in een pan sta te roeren, komt juist m’n vader binnen. ‘Ha, fijn, je bent al bezig.’ en hij geeft me een kus op m’n wang. ‘Hoi pap!’ Hij ploft op een stoel. ‘Wanneer is het eten klaar? Heeft je moeder nog gebeld over hoe laat ze thuiskomt?’ ‘Het eten is over 5 minuten klaar en mam komt over 20 minuten thuis, dus die moet het dan maar even in de magnetron zetten.’ ‘Goed, dan zal ik alvast de tafel dekken.’ ‘Doe dat.’ Even later zitten m’n vader en ik te eten. ‘Is er vanavond CSI?’ vraagt m’n vader. ‘Ja, ik geloof het wel. Straks nog even in de gids kijken.’ Als m’n moeder ook heeft gegeten, gaan ze eerst het journaal kijken – ik vlucht dus weer naar boven – en daarna gaan we met z’n drieën CSI kijken. Dan loop ik weer naar boven – wat is dat toch heerlijk goed voor de conditie – en kijk of er interessante mensen online zijn op MSN. Nope. Geen Felix, geen Luna, geen Irma, geen Hylke, geen Robine, geen Dana, geen Rachelle, gezellig zeg! Maar niet heus. Ik zet Word aan en ik begin te typen.

‘Ogen
Emotieloos
Waar zijn de pretlichtjes?

Ogen
Donker
Waar is het licht?

Ogen
Gesloten
Waarom zijn ze dicht?

Ogen
Leeg
Waar is de kleur?

Ogen
Droog
Waar zijn de tranen?

Maar
De pretlichtjes
Het licht
De kleur
De tranen

Het komt niet meer
Nooit meer

Vol licht van geluk
Vol tranen van verdriet
Vol kleur van het leven

Waar is het licht?
Waar zijn de tranen?
Waar is de kleur?

Waarom liet je het achter?
Waarom liet je het geluk,
Het verdriet,
De kleur van het leven achter?

Naar een plek vol verderf,
Kou,
Verdriet,
Pijn,
Wanhoop

Wat heeft die wereld
Dat de onze niet heeft?
Wat heeft het?’

Ik zucht en sla het op. Ik voel me gelijk schoon vanbinnen. Ik check m’n mail en de forums waarvan ik lid ben nog even, maar dan loop ik naar de badkamer om m’n tanden te poetsen en om daarna m’n heerlijk warme bedje in te kruipen – lang leven de elektrische dekens!
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:15 pm

Brr
Ik geef een klap op de wekker. Er komt echt een dag dat ik die stomme nephaan het raam uitknikker! Grng! Ik wrijf het slaap uit m’n ooghoeken en sla het dekbed weg. Brr, koud! Snel loop ik naar de badkamer en zet de douche lekker warm.
Net als ik de laatste hap van m’n boterham met chocopasta wil nemen, gaat de bel. Ik sta op en loop naar de deur, terwijl ik de laatste hap in m’n mond stop. ‘Luun!’ ‘Aura! Vanavond is het eindelijk zover! Ik kan niet wachten!’ Luna stuitert zo’n beetje naar binnen. Kreun, die heeft echt teveel energie vandaag. Dat wordt nog wat. Ik storm de trappen op, wederom klinkt het tweestemmig uit de kamer van m’n ouders ‘AURELIE!’ waaraan ik me wederom niet stoor, en pak m’n tas van zolder. Ik storm net zo hard de trappen weer af – ‘AURELIE!’ –, rol met m’n ogen en loop naar de deur. ‘Ehm, vergeet je niet iets?’ vraagt Luna sarcastisch. Ik kijk haar aan van, Wat dan? Ze neemt m’n jas in haar hand. ‘Mevrouw de koukleum wil zonder jas naar buiten in oktober, zo’n beetje de koudste oktober in 5 jaar! Bel de krant!’ Ik sla mezelf voor m’n hoofd. Hoe kan ik in vredesnaam zo stom zijn! Snel pak ik m’n jas van Luna’s vinger en trek hem aan. Dan m’n rugzak. En dan m’n fiets nog ff los krijgen – oeps, hij lag midden in de buxus, daar gaat m’n moeder niet blij mee zijn – en we zijn weg! Waarom denk ik of denkt Luna dan niet ook ff aan een sjaal en/of handschoenen, damnit! Ik steek m’n hoofd zo ver mogelijk naar beneden en wrijf en blaas in m’n handen. Ik ben echt ijs als we op school aankomen. Brr.
Omdat Luna wat beter tegen de kou kan dan ik, vraag ik: ‘Wil je ook even mijn kluisje opendoen? M’n vingers zijn echt onderkoeld, al dan niet bevroren!’ Luna moet lachen, maar doet het toch. Ik gooi m’n overtollige boeken erin, plus m’n jas, maar daar heb ik tijdens het eerste uur gelijk spijt van. Het is echt freakin’ koud bij geschiedenis, nu wens ik dat hij eindelijk het licht ziet en dat raam dichtmag! Ik zit hier te bevriezen ja! Ik kijk even schuchter over m’n schouder. Daar zit Felix, 3 rijen achter me, 1 naar links. Zijn mooie blauwe ogen zijn echt om in te verdrinken... En ze zijn niet eens ijsblauw. Ze zijn gewoon net die juiste tint blauw, die zie je niet vaak. Ach, wat zit ik toch te zwetsen, ik moet aan het werk! Ik moet tot aan de laatste opdracht komen, want als ik daar iets niet van snap, kan ik het tenminste nog vragen. Die twee ßetagevallen die bij mij in huis rondlopen hebben niet echt kaas gegeten van geschiedenis, dus ik moet het helemaal zelf doen. Fijn! Als een razende begin ik te pennen.
‘Heb je het niet koud?’ Aan het einde van het blokuur zit ik werkelijk te blauwbekken op het hoekje van m’n tafel en ik kijk wie dat zojuist zei. Ik kijk in de juistgetinte blauwe ogen van... Felix! Ik kijk hem 2 seconden met grote ogen aan en knik dan. ‘Ik kan m’n kaak nog maar net in bedwang houden.’ ‘Laat me je handen eens voelen?’ en hij pakt m’n hand. Hou op, op deze manier kook ik over! ‘Wow, het is net een ijsklompje!’ en hij begint m’n hand tussen zijn handen te wrijven. Ik grijns een beetje voor mezelf uit. ‘Arnoud gaat vanavond uit met jouw vriendin hè?’ Ik knik. ‘Ze heeft vannacht denk ik, een groffe schatting hoor, 4 uurtjes geslapen? Die kon gistermiddag al niet meer wachten!’ en we moeten lachen. ‘Je vriendin zag er goed uit, en ze keek ook precies goed, dus ik denk dat er zeker wel een vonk komt vanavond.’ Ik knik maar weer eens. Wanneer heeft hij door dat ik ik nu in vuur en vlam sta?! Ik kook bijna over! ‘Wat heb jij het volgende uur?’ vraagt Felix. Ik kijk omhoog en denk na. ‘Ehm..’ zeg ik in een zucht. ‘Duits geloof ik.’ en ik kijk hem weer aan. ‘Jammer, ik niet.’ De bel. Nou al? Hij laat m’n hand los. Hij blijft nog minstens 10 minuten gloeien.
Ik haal het colablikje uit de automaat en ik trek het open. Met een sissend geluid ontsnapt er koolzuurgas uit het blikje. Ik neem een slok en steek het blikje uit naar Luna. ‘Ook een slok?’ Ze neemt het blikje met dromerige ogen over en neemt een muizeslokje. ‘Zo hé, kon die slok nog groter!?’ Luna knikt wazig. Ik wuif met m’n hand voor haar ogen. ‘Aarde aan Luna!’ ‘Hè?’ ‘Je bent er helemaal niet bij! Heb je wel iets gehoord over wat ik zei?’ ‘Ehm, iets over cola?’ Ik zucht geërgerd. ‘Je hebt vanavond pas een date met Arnoud, je kunt vandaag nog wel even doen alsof je leeft, oké?!’ ‘Ja, ja...’ Volgens mij heeft ze daarvan ook maar de eerste 5 letters van opgepikt. Ik geef het op met een schuddend hoofd en neem nog een slok cola. ‘Vandaag nog een toets?’ ‘Nee, geloof ik niet.’ Bel de krant, ze heeft meer dan 5 letters binnengekregen en begrepen. De bel. Ik geef haar een vriendschappelijke klap op haar schouder. ‘Succes nog vandaag.’ Luna kijkt me dromerig aan. ‘Ja, jij ook.’ Waarom zou ik dat nou nodig hebben? Ik loop naar het lokaal. Brr, waarom is het hier ook al zo koud?! SHIT, ik moet weer bij het raam! In mezelf vloekend ga ik zitten. Oh bugger, maatschappijleer. Dat succes heb ik nu echt wel nodig. Een uur zitten bevriezen – alweer – en dan ook nog bij dat mens! Niet dat ze niet aardig is of zo, maar haar stem komt gewoon niet binnen bij mij! Kreun... Ah, ze begint juist aan de uitleg. Even doen alsof ik oplet.
‘Aurelie! AURELIE!’ Ik schiet overeind uit m’n armen. ‘Het zou fijn zijn als jij ook oplette!’ roept de lerares vinnig. Ai, ik ben zeker in slaap gevallen? ‘He, fwiet, Irma!’ sis ik zachtjes. Ze buigt naar achteren als teken dat ze luistert. ‘Sliep ik?’ Ze knikt. Oh nee! Ik sla mezelf voor m’n hoofd. Please, laat me niet nablijven, please, laat me niet nablijven, please! Duimendraaiend overleef ik de rest van de les. Juist als ik langs haar wil lopen. ‘Aurelie!’ Ai. Ik draai me om en bereid me voor op het ergste. ‘Wat was dat nou? Waarom viel je in slaap?’ ‘Omdat ik het echt heel erg koud had, en omdat ik niet zo heel erg veel heb geslapen vannacht.’ Ze knikt nadenkend. ‘Hmm, nou, zorg dat het niet nog een keer gebeurd.’ ‘Zeker!’ Ze knikt en begint in paperassen te rommelen. Ik loop naar de deur, maar ze zegt niks, dus ik snel de gang op naar het volgende lokaal. Als ik bij het Nederlandse lokaal aankom, wil ze juist de deur dichtdoen, maar ik trek een sprintje en ik ben nog net op tijd. Kreun, fijn, wéér bij het raam! Ik pluk m’n boeken uit m’n tas, gooi ze op tafel en plof neer. De rest van de les doe ik pogingen om niet weer in slaap te vallen. Aan het einde van de les ben ik echt zwaar toe aan een blikje cola. M’n tweede vandaag, slecht voor m’n tanden, maar het moet! Ik mag niet nog eens in slaap vallen.
Ik gooi wat geld in de automaat en haal er een blikje cola uit. Hup, allemaal opdrinken! Klok, klok, klok. In drie teugen gooi ik het naar binnen. Oh ja, ik moet niet vergeten om m’n drumoefeningen te doen vanmiddag! Want ik heb les vanavond, net voor volleybal. Ik zwaai maar weer eens met m’n hand voor Luna’s ogen. ‘Wakker worden! Heb je geen honger of zo? Je staat al 5 minuten op 1 hap te kauwen!’ Ik kijk Luna aan, maar ze reageert niet en blijft met die ene hap in haar mond zitten. ‘Aarde aan Luna!’
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:16 pm

Pfoei
‘Luna!’ ‘Hè, wat?!’ en ze knippert met haar ogen. ‘Zoals ik de vorige pauze ook al zei, je date met Arnoud is vanavond pas, dus je kunt vandaag nog wel leven, of in ieder geval doen alsof. Wel zo gezellig.’ ‘Ja, ja...’ Nee, nee kan ze beter zeggen. Weer is er niks tot haar doorgedrongen. ‘Wat heb jij zo?’ ‘Hetzelfde als jij.’ ‘Wiskunde..?’ Luna knikt. Haar dromerige blik wordt vervangen voor een paniekuitdrukking. ‘Ja maar, Arnoud mag me in deze toestand niet zien!’ Ik rol met m’n ogen. ‘Hou er dan mee op!’
Makkelijker gezegd dan gedaan. De rest van de wiskundeles houdt ze zich extreem gedeisd en als de bel bijna gaat – en iedereen dus druk bezig is met inpakken en praten – verschuilt ze zich bijna achter mijn rug, om Arnoud maar te mijden. Hij wil wel naar ons toe lopen, maar ik schud m’n hoofd maar glimlach erbij. Nu maar hopen dat hij het juist begrijpt. Ik probeer over m’n schouder te praten zonder me om te draaien. ‘Hij kijkt wel erg teleurgesteld weet je.’ Luna geeft geen antwoord en ik haal zuchtend m’n schouders op. Nu alleen nog... Ik frons. Maatschappijwetenschappen geloof ik. ‘Hé, fwiet, Dana! Hebben we zo maatschappijwetenschappen?’ Dana kijkt om en knikt. Mooi. Ik glimlach en steek m’n duim op. Ik praat weer over m’n schouder. ‘Heb je zo maatschappijwetenschappen?’ Ik voel een bevend knikje. ‘En Arnoud?’ vraag ik. Ik voel dat ze haar hoofd schudt. ‘Ik neem aan dat dat betekent dat hij geen maatschappijwetenschappen heeft?’ Weer een knikje. Dit is vermoeiend. Hèhè, de bel. Dat werd tijd. Ik sleur Luna zo snel mogelijk het lokaal uit. ‘Ziezo, nu kun je weer een beetje normaal doen.’ zeg ik met een zucht. We lopen naar het lokaal en ik plof neer. Hopelijk duurt dit niet te lang meer, ik heb zwaar zin in een kop warme sterrenmixthee. Kreun.
Phoei! Met een zucht open ik de deur. Mijn tas gooi ik neer in de gang net voor de trap en ik loop door naar de keuken. Ik laat wat water in de fluitketel lopen en zet hem op het vuur. Ik plof neer op een barkruk en blader in de tvgids. Juk, er is helemaal niks leuks op tv vanavond. Niks geen CSI, niks geen House, niks geen Bones, niks geen Shark, niks geen leuke film... ‘Pfieieieieieieieieieiet!’ Ik jump van de barkruk en zet het gas uit. Daarna schenk ik kokend water in een theeglas met een theezakje erbij. Even laten trekken en afkoelen. Ik loop de trappen op met m’n tas en thee. Boven aangekomen gooi ik m’n tas in een hoek – oeps, dat waren m’n overgebleven boterhammen! – en zet het glas neer op m’n bureau. Drumstokken, waar zijn m’n drumstokken, waar zijn m’n drumstokken!? Oh, daar, op m’n muziekstandaard. Ik gris ze eraf, en start muziek. Oeh, goed nummer, Saga – Without you! Ram pa pa da da dam! Tik. Ram pa pa da da dam pa da da da dam pa da da da dam. Tik. En dat zo’n 2 minuten lang. Daarna gaat het ritme door, met ondertussen het normale ritme. Na drie keer het nummer te hebben meegespeeld, loop ik naar m’n bureau en neem een slok thee. Pfoei, dat is nog best vermoeiend! Ik pluk m’n agenda uit m’n tas en kijk naar het huiswerk voor morgen. Blergh, wat een stomme vakken allemaal. Ik gooi de boeken die ik nodig heb, etui en agenda weer terug in m’n tas en loop naar de buren – Luna dus. Ik druk op de bel, haar moeder doet open. ‘Ah, goed dat je er bent Aurelie, ze zit op haar kamer.’ zegt ze ernstig en ze houdt de deur voor me open. Ai, is het zo ernstig? Ik loop naar boven en klop op de deur. ‘Ja?’ klinkt het. Oeh, dat is niet echt wat je noemt een vaste stem. Ik open de deur en kijk naar het bed, waar Luna meestal zit. Arm kind! Ze ziet vreselijk bleek en zweet heel erg. Ik ga naast haar zitten. ‘Hoe is het nu?’ Overbodige vraag. Luna schudt haar hoofd en wijst eerst op haar buik, dan op haar mond. Ik denk even na over die gebarentaal, maar het is denk ik dat ze bijna moet overgeven en daarom niks zegt. ‘Je bent misselijk...?’ Ze knikt. ‘Heb je een emmer in de buurt staan?’ Ze schudt. ‘Dan ga ik die nu halen.’ Terwijl ik dat zeg sta ik op. Ik loop naar de deur en ga naar beneden. Ik duik in de kast onder de trap en vind een emmer. Totaal stoffig, maar dat is nu niet van belang. Ik blaas, hoest omdat ik alles in m’n ogen en longen blaas – snugger! – en loop met de emmer in m’n hand weer naar boven. Ik zet de emmer resoluut voor Luna’s neus en ga weer zitten. ‘Zo.’ zeg ik en ik kijk weer naar Luna. Ze zucht. Gelijk zie ik dat er wat uit komt! Ik spring van het bed en Luna weet precies in de emmer te mikken. ‘Meis, je lichaam reageert alsof je vanavond doodgaat! Je gaat alleen maar op een date hoor!’ Luna knikt schamper. ‘Ja, alleen maar op een date met de leukste jongen van de vierde!’ Ik haal m’n schouders op. ‘Dat terzijde. Hij is ook maar een mens! Ik weet zeker dat hij het ook niet leuk gaat vinden als jij daar als een gestresste kip tegenover hem zit in die pizzeria.’ Luna knikt. ‘Als je dat nu ook even tegen m’n lichaam wil vertellen en het duidelijk wil maken. Dank je! Want ik weet het wel, maar m’n lichaam reageert gewoon zo!’ Oeh, Luna is een beetje pissed. Ik haal m’n schoudertjes op. ‘Maar Luna, kun je me helpen met CKV, het lukt me van geen kant, die recensie!’ Luna’s gezicht staat gelijk iets vrolijker, ze houdt ervan om de lerares uit te hangen. Ik grijns een beetje, ik blij, zij blij. Moooooi. Luna wekt de computer en ik zoek m’n stukje recensie op. ‘Ooooh, maar dat is toch simpel!’ en ze typt een stukje. ‘Nu jij.’ en ik typ ook wat. ‘Zie je wel dat je het kan, maak het maar af nu.’ Luna pakt een tijdschrift en gaat op bed liggen lezen terwijl ik de recensie afmaak. ‘Pfoei!’ Met een zucht druk ik op de inleverknop. ‘Ingeleverd! Nu de rest van het huiswerk nog, blerg. Heb jij het al af of zo?’ Luna steekt haar hand uit en hij trilt helemaal. ‘Denk je dat ik in deze toestand huiswerk kan maken?’ Ik schudt glimlachend m’n hoofd. ‘Je mag morgen wel overschrijven.’ Luna kijkt me dankbaar aan. ‘Graag!’ Ik pak de boeken uit m’n tas en ga aan de rest van m’n huiswerk.
Na een tijd kijkt Luna op haar horloge. ‘Half 5. We hebben om 6 uur afgesproken in die pizzeria. Niet dat ik trek heb of zo, maar oké. Kun je helpen uitzoeken?’ en ze trekt haar kast open. Ik vind nog steeds dat haar kast immens groot is, maar dat terzijde. ‘Ehm...’ Ik duw wat rekjes naar de zijkant. Ik kijk naar een blauw T-shirt en een geruit rokje. Ik pak de rekjes en houd ze omhoog. ‘Wat dacht je hiervan?’ Luna kijkt en knikt opgewekt. Ze trekt een la open en haalt er een zwarte 3kwartslegging uit. ‘Waar zijn die rottige blauwe blauwe pumps!’ Ze gooit de legging op het bed en ze duikt eronder, om twee seconden later een paar pumps tevoorschijn te trekken. ‘Voila!’ zegt ze, terwijl ze ze omhoog houdt. Ik knik goedkeurend en ik gooi de spullen naar haar toe. ‘Trek eens aan?’ Luna loopt naar de badkamer en is even later weer terug. Ze draait een rondje. ‘Tadaa!’ Ik knik weer en zeg: ‘Perfect! Nu je haar en make up nog. Waar liggen een borstel, elastiekjes, een knip en een kam?’ Luna trekt wat andere laatjes open onder haar spiegel en haalt het er allemaal uit. ‘Zitten!’ commandeer ik en wijs naar de bureaustoel. Luna gaat braafjes zitten en ik steek haar haar op. Luna kijkt in de spiegel. ‘Neh, dat staat zo ouderwets!’ Ik haal de knip los en probeer het haar te vlechten, maar ze heeft te springerig haar. ‘Pfoei, jouw haar vlechten valt nog niet mee!’ en ik haal het gevlochten deel weer uit. ‘Weet je wat, we laten het gewoon los! Dat staat heel mooi. Heb je geen glansserum of zo?’ Luna wijst. ‘In dat laatje.’ Ik trek het open, en daar liggen een hoop flesjes. Serum, serum, serum, serum, ah! Ik verdeel een beetje over m’n handen en smeer het in haar haren. De punten laat ik iets naar buiten, dat staat leuk. ‘Ziezo!’ zeg ik terwijl ik naar de badkamer loop om m’n handen te wassen. ‘Als Arnoud je nu nog niet ziet zitten weet ik het ook niet meer!’
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:16 pm

Zucht
‘Luna, blijf van je nagels af! Niet bijten!’ en ik tik zachtjes op haar hand. ‘Nouhou, ik ben gewoon zo zenuwachtig!’ We zuchten allebei waardoor ik moet grinniken. ‘Hoe lang nog?’ vraagt Luna. ‘Bijna net zo lang als 3 seconden geleden.’ Luna staat op en begint te ijsberen. ‘Stel nou hè, stel. Stel dat het op een gegeven moment helemaal stilvalt? Wat dan?!’ ‘Dan ga je leraren afkammen. Of je duikt snel de wc in en smst mij en ik probeer je te redden.’ Luna gaat door met ijsberen. ‘Mensch, maak mij nou niet ook zenuwachtig!’ Luna stopt met ijsberen en gaat op haar bureaustoel zitten duimendraaien. Ik sta op. ‘Ik denk dat ik maar naar huis ga.’ zeg ik met een grijns. ‘Sms maar als je in de problemen zit of om wat anders.’ Luna knikt zwakjes. ‘Doeg.’ zegt ze. Ik schud m’n hoofd terwijl ik de trap afloop. Als ze zich met elk afspraakje zo gedraagt...
Ik steek net de sleutel in het slot als de deur naast de onze wordt opengerukt. ‘AURELIE!’ Ik schrik me een ongeluk. ‘Mensch, ik schrik me rot, wat is er!?’ ‘Hij komt me zodirect al halen! Je moet nog even blijven!’ Ik kan me eventjes niet verroeren maar barst dan in lachen uit. Ik moet me omhoog houden aan de deurpost. Luna kijkt een beetje beledigd. ‘Lach je me nu uit!?’ zegt ze met een iets hogere stem dan normaal. Ik schud m’n hoofd. ‘Joh, wat maken die 3 minuten nou uit?’ zeg ik met een grijns. Ik hoor een fietsbel en draai me vliegensvlug om. Ik grijns nogmaals, daar komt Arnoud aangefietst. Ik draai de sleutel om en loop snel naar binnen. Dit hoef ik niet persé mee te maken... Ik grijns nog eens en loop naar de huiskamer om te kijken of er nog wat leuks op tv is. Zap, zap, zap, zap, iek Tokio Hotel! Zap, zap, zap, zap, zap... Ik zak onderuit, en gooi de afstandsbediening van me weg. ‘Stom stom stom!’ Ik slaak een diepe zucht en spreid m’n armen en laat ze op de bank neerploffen. Pffffff. Wat zal ik uit totale doelloosheid dan maar gaan doen? Komt pa snel? Nee, pas rond zessen. En ma? Rond zevenen. Gezéllig... Not! Ik rol met m’n ogen. Geen Luna, geen pa, geen ma, geen iemand! Ik zucht nog eens en sleep mezelf naar pen en papier. Ik schrijf wat dingetjes op, streep wat weg, voeg wat toe, totdat ik tevreden ben. Hmm, alleen gitaarbegeleiding? Of ook wat drum erachter? Akoestisch of Electrisch?

Ik weet niet wat er is
Ik weet niet wat ik mis
Maar ik voel me niet goed
Het smaakt bitterzoet

Ik lig alleen hier in het donker
En ik staar maar naar de muur
Er is geen ster hier die flonkert
Mens, ik word echt tureluur
Alleen in het donker
Alleen in het donker

De muur vervaagt
En ik voel me opgejaagd
Ik doe het nooit goed
Ik weet niet hoe het moet

Ik lig alleen hier in het donker
En ik staar maar naar de muur
Er is geen ster hier die flonkert
Mens, ik word echt tureluur
Alleen in het donker
Alleen in het donker

Ik zie niet de zin
Nee, ik voel me te min
Je weet wat ik bedoel
Dat is wat ik voel!

Ik lig alleen hier in het donker
En ik staar maar naar de muur
Er is geen ster hier die flonkert
Mens, ik word hier tureluur
Alleen in het donker
Alleen in het donker
(2x)

Alleen in het donker
Alleen in het donker


Ik leg zuchtend m’n pen neer en strijk door m’n haar. Bijna verscheur ik hem. Veel te duister. Ik zucht weer. Ik leg hem op de papieren die ik nog mee naar boven moet nemen. ‘Biep biep biep!’ Ik pluk m’n mobiel uit m’n zak. Oh, het is Luna, wat een verrassing... ‘Help, ik zit nou op de wc, maar we praten amper!’ Ik rol met m’n ogen en schudt m’n hoofd. Ik stuur terug: ‘Wat?! Je hebt toch wel wát gezegd?! Vraag naar z’n hobby’s!’ en ik druk op verzenden. Ik schud nogmaals m’n hoofd als ik m’n mobiel wegstop. Luna ten voeten uit. Een echte flapuit, maar niet in dit soort situaties. Dan is het net een bang eendje. Wel een schattig bang eendje. Ik glimlach. Verveeld pak ik de afstandsbediening, zet de tv aan en begin weer te zappen. Oh, tennis. Leuk.
Ik loop naar boven om m’n drumboek en -stokken te pakken. En waar zijn m’n sportschoenen gebleven!? Ik kijk in de kast, ga op m’n knieën zitten en begin dingen van de onderste plank te vegen. Nee, nee, nee, nee, nee, nee, ja! Ik gooi de schoenen op m’n bed en schuif de inhoud van de plank weer de kast in. De schoenen mik ik in m’n openstaande tas. Ai, dat klonk als een geplet drumboek. Ik vis 1 schoen eruit, en ja hoor. Ik stop alles netjes in m’n tas, hang hem over m’n schouder en loop naar beneden. Ik pak een banaan van de fruitschaal, trek m’n jas aan en loop naar buiten. Rustig loop ik naar een paar straten verder waar de muziekschool is, onderweg eet ik de banaan op. Eerst een kwartiertje drummen en dan nog anderhalf uur volleyballen vergt veel van je op een nuchtere maag, daarom eet ik altijd een banaan. ‘Biep biep biep!’ Ik pak m’n telefoon en lees het smsje van Luna: ‘Het is echt gezellig hier!’ Ik glimlach en stuur terug: ‘Gelukkig! Ik ga nu drummen en sporten, dus ik zet hem uit. Xxx.’ Ik stop m’n mobieltje weer terug in m’n zak en loop door met m’n handen in m’n zakken. Zucht, het waait hard. Gelukkig zit m’n haar in een staart, dan heb ik er niet zo’n last van. Rustig duw ik de klink naar beneden bij de sportschool en relaxed loop ik het drumkamertje binnen. ‘Hoi!’ zeg ik vrolijk. De leraar kijkt om. ‘Ha Aurelie, goed geoefend?’ ‘Zeker! Without You is een eitje geworden...!’ De leraar kijkt tevreden. ‘Goed zo. Want vandaag gaan we aan iets veel moeilijkers beginnen. Slagerij van Kampen.’ Ik maak een piepend geluidje en zeg heel hoog: ‘WAT!?’ De leraar knikt. ‘Maar dat is geweldig en eng tegelijk! Ik heb ze live gezien, en dat ga ik echt niet kunnen meedrummen!’ Ik raak een beetje in paniek. ‘Easy on, Aurelie! Ik ben er zeker van dat je het kan. Gewoon goed oefenen. Weet je nog dat je dat zei over Without You?’ Ik knik, hij heeft gelijk. ‘Nou, nu lukt het je geweldig, dus niet zeuren maar spelen!’ Ik kruip achter het drumstel, de leraar zet de noten klaar en start de cdspeler. Ik luister en lees goed en probeer het ritme zo goed mogelijk te volgen... Zucht, hij vraagt wel veel van me.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:17 pm

Slavendrijver!
‘Pffffffff!’ Zuchtend loop ik de muziekschool uit en ik draai met m’n polsen. Meneer de slavendrijver wilde nog even doorgaan ‘omdat het zo goed ging’... Nou bedankt maar weer hoor! Ik loop naar de sporthal met m’n handen in m’n zakken. Bah, koud! Ik trek m’n schouders op want ik krijg een beetje een koude nek. Gelukkig is de sporthal niet zo ver.
‘GHOI!’ roep ik als ik de kleedkamerdeur open doe. Iedereen draait zich om. ‘Hoi!’ klinkt het van alle kanten. Ik doe de deur dicht en hang m’n tas aan een haak. ‘Brr, het is echt koud buiten!’ zeg ik. ‘Ja hè!?’ Terwijl er een gesprek wordt gevoerd kleed ik me om.
Pfoei! M’n arme spieren... Die warming up was toch iets teveel van het goede vandaag. Snel kleedt ik me om en ik trek zo’n beetje een sprintje naar huis. Eten! Eten! Als ik de straat inren, zie ik 2 persoontjes voor de deur van de buren staan, en ze staan wel heel akelig dicht bij elkaar... Oh, ze zoenen! Ik rem abrupt. Pas 2 minuten later laten ze elkaar los en stapt de jongen op de fiets en fietst langs me. Ik draai m’n gezicht weg zodat hij niet ziet dat ik het ben. Het meisje staat nog steeds voor de deur, schijnbaar niet in staat zich te verroeren. ‘LUNA! LUUN!’ roep ik en en ik ren naar haar voordeur. Zelfs in het zwakke licht van de straatlantaarn zie ik Luna een tomatig hoofd krijgen. Lichtelijk hijgend rem ik en grijzend kijk ik haar aan. Luna kijkt naar mijn en haar voeten. ‘Zo... Ik denk zomaar dat jullie verkering hebben?’ Luna knikt. ‘Goed zo!’ Ik val Luna om de hals en als ik even later weer loslaat zie ik dat ze straalt. ‘Ons zonnetje.’ zeg ik grinnikend. Normaal vind Luna dat niet zo grappig, maar nu deert het haar niet. Mijn maag knort hard en ik kijk lachend naar beneden. ‘Jaja, het komt eraan!’ Luna lacht ook. ‘Dan zie ik je morgen wel.’ zeg ik. ‘Ja, tot morgen!’ zegt Luna met een andere stem dan normaal. Ik spring over het hekje dat de tuinen scheidt, maak de deur open en loop naar binnen. Daar gooi ik m’n tas voor de trap, hang m’n jas op en loop door naar de keuken. ETEN! Ik trek een sprintje naar de keuken, waar op de bar een bord met bestek klaar saan. De magnetron met eten erin en een briefje met instructies erop geplakt. Ik zet de magnetron aan en volg het eten met m’n ogen. Honger! ‘Ping!’ Ik haal het eten uit de magnetron en schep op. Het kan me niet schelen wat het is, honger! Ik kauw. Pas na een paar minuten krijgen m’n hersensen binnen dat het andijviestamppot met spekjes is. Ik krijg gelijk braakneigingen maar ik slik de hap toch door. Ik trek gezichten door de smaak en kijk treurig en moedeloos naar m’n bord. Mam, wat heb je me aangedaan!? Nou ja, ik heb honger, dus het moet maar. Langzaam eet ik mijn bord leeg. Hmm, het smaakt nog niet eens zo heel slecht als je honger hebt. Ik schenk een glas cola in en loop naar de woonkamer, naar de afstandsbediening. Ik zet de tv aan en ik begin te zappen. Saai, saai, saai, saai, saai, saai, saai, saai, saai, saai, saai, bah er is helemaal niks! Ik zet de tv maar weer uit en giet de cola naar binnen. Oeps, dat was te snel! Buuurp! Ghihi, ohoh! Gelukkig is er niemand thuis, iedereen is sporten of vergaderen of musiceren. Saai hoor. Vandaag is echt een avond dat we weer lekker langs elkaar heen leven... Ik loop naar boven, sleep al m’n tassen mee, gooi die neer ergens in m’n kamer en ga achter m’n computer zitten. En wat ga ik nu doen?
Ik ram met m’n vuist op m’n wekker en keil hem naar de andere kant van de kamer waar hij landt op een stapel kleding. Heel tergend langzaam stap ik uit bed. Even langzaam was ik me en kleed ik me aan. Ik loop rustig de trap af naar de keuken en smeer een boterham met chocopasta.
Juist als ik de laatste hap in m’n mond stop, wordt er aangebeld. Al kauwend loop ik naar de deur en doe open. Luna staat voor de deur, maar ik heb het idee dat ze met haar gedachten ergens anders is. Bij gisteravond bijvoorbeeld. ‘Joehoe!’ Ik zwaai met m’n hand voor haar ogen. Ijdele hoop van mij van gisteren dat ze na de date weer normaal zou zijn. Luna neemt haar tijd om te reageren. Nu pas kijkt ze me recht aan. ‘Ook een zeer goeiemorgen.’ ‘Goeiemorguh.’ antwoordt ze. ‘Ik ga even m’n tas halen, doe je de deur achter je dicht?’ Ik storm 2 trappen op en slinger m’n tas om m’n schouders. Hup hup hup, ik stuiter 1 trap op hoge snelheid af. ‘AURELIE!’ klinkt het brullend. ‘NEE! IK MOET NAAR SCHOOL!’ brul ik terug terwijl ik ook de volgende trap afstamp. Luna staat grijnzend in de hal haar hoofd te schudden. ‘Is het weer eens zover...?’ ‘Ja joh, altijd, dat stelletje slaapkoppen! Ik kan niet eens normaal de trap aflopen!’ en samen moeten we lachen. ‘Kom op, we moeten gaan.’ zegt Luna en ze loopt naar buiten. Ik doe de deur weer dicht, vis m’n fiets uit de heg en loop de tuin uit. Luna volgt en samen rijden we weg. ‘En nu EIS ik een gedetailleerd verslag van gisteravond!’ zeg ik op een dwingende toon met een grijns. ‘Nou vooruit. Hij kwam me dus halen op de fiets, maar dat moest ik echt hebben, ik had een lekke band. Ik moest dus achterop, en ik kreeg dus echt een superrood hoofd. Volgens mij heeft hij het, of niet gezien of hij vond het niet erg. Toen kwamen we aan bij het Italiaans restaurant, en de eigenaar had het tafeltje in de hoek bij het raam gereserveerd, echt aardig. Toen zaten we dus te wachten op het eten, en toen ben ik dus maar de wc ingedoken want ik wist echt niets meer. Dankzij jou kwam ik erachter dat we allebei een grondige hekel hebben aan Anneke Beuls, dus daar ging het gesprek een tijdje over. Toen liep het over in cijfers, vrienden, pauzes...’ ‘Heb je ook wat over mij verteld?’ ‘Was niet nodig, ik zei iets in de trant van rood haar en hij wist zelfs je naam! En dat je bijna altijd een tomatig hoofd hebt, meestal als Felix in de buurt is heeft de rest gemerkt. Behalve Felix natuurlijk, die stomkop.’ Luna grijnst en ik maak een pfieuwgeluidje. ‘Oh, en hij vertelde dat Felix vertelde over koude handen tijdens de geschiedenisles! Dus vertel op!’ Eh.. Ik grijns een beetje onbeholpen. ‘Nou, ik had al 2 uur lang naast een open raam gezeten, dus m’n handen waren zo’n beetje ijsklompjes. Felix had dat door, ook doordat ik bijna zat te klappertanden, en toen heeft hij m’n handen warmgewreven, althans... Een poging tot. Hij zette alleen maar m’n binnenste in lichterlaaie, meer niet.’ Luna barst in lachen uit. Ik grinnik een beetje. ‘Briljant! Hij weet in ieder geval dat je bestaat en heeft uit zichzelf een praatje met je gemaakt. Vooruitgang!’ Grinnikend zetten we de fietsen in het rek en op slot. Dit keer heb ik ruzie met m’n slot, ik moet hem echt eens smeren, en Luna wacht even. ‘Ja, hij is los!’ Samen lopen we langs de roosterwijzigingen. Ik doe m’n tas af, gooi m’n jas en boeken in m’n kluisje, sta op, schop m’n kluisje dicht, laat m’n tas staan en loop naar Luna’s kluisje. Luna schopt zojuist ook haar kluisje dicht. ‘Hebben we zo niet wiskunde?’ ‘Ja, kan wel.’ zegt Luna schouderophalend. ‘Niet te erg kleffen met Arnout huh...?’ Luna grijnst breed. ‘Neenee.’ ‘Ik heb gisteren gewoon 3 uur alleen maar aan wiskunde gezeten! Stomme slavendrijver.’ ‘Gelijk heb je, ik heb er 3,5 uur over gedaan.’ knikt Luna met haar gezicht op opweer. Mijn gezicht voorspelt bliksem en donder. Hij is hier nog niet klaar mee!
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:17 pm

Luna
Als we de klas binnenkomen, staat bijna ieders gezicht op onweer, bliksem en donder. ‘Ik denk zomaar dat meer mensen lang aan het huiswerk hebben gezeten.’ fluister ik naar Luna en die knikt. De leraar klopt met z’n ring op het bord. De hele klas houdt zijn mond, maar niks anders dan boze gezichten kijken hem aan. Hij wil blijkbaar gewoon beginnen, maar ziet dan alle boze gezichten. ‘Wat is er?’ ‘Je had veel te veel huiswerk opgegeven!’ roept Hylke. ‘Ja!’ vallen Robine en Irma haar bij. ‘Ik heb er gewoon 3 uur over gedaan!’ zegt Rachelle. ‘Ik ook!’ roep ik. ‘Ik 3eneenhalf!’ roept Luna. ‘Goed goed goed, ik snap het. Wie heeft er een vraag over het huiswerk?’ Ik steek m’n vinger op. ‘Aurelie?’ ‘Of u voor de volgende les minder wil opgeven.’ De klas ligt in een deuk, hij vindt het blijkbaar iets minder. Zijn hoofd wordt een beetje rood. ‘Aurelie! Als je verder geen vragen hebt, moet je je mond dichthouden de rest van de les, anders strafwerk!’ Nou! Stomme !@#$%^&*! Kun je wel! Eerst superveel huiswerk opgeven en dan ook nog dreigen met strafwerk!? Dat pik ik niet. Demonstratief gaap ik heel hard en pers daarna m’n lippen op elkaar. M’n armen sla ik kruislings over elkaar en ik zit hem zo boos aan te kijken. Luna spiegelt me gelijk. ‘Luna, had jij nog vragen?’ Luna laat uit niks merken dat ze de vraag hoorde. ‘Luna?’ Luna perst haar lippen extra op elkaar en kijkt de leraar boos aan. Hij kijkt een beetje verbaasd van Luna naar mij en weer terug. ‘Zijn jullie boos?’ Weer niks. De leraar haalt z’n schouders op. ‘En jullie Hylke en Robine?’ Ze spiegelen ons meteen. Net als de rest van de klas. Zo. Dit is onze straf vanwege de enorme baal huiswerk. Had je maar minder moeten opgeven. De leraar kijkt een beetje moedeloos en gefrusteerd. ‘Wat hebben jullie!?’ Ik riskeer strafwerk, maar dat kan me niet schelen, dat maak ik gewoon niet. ‘Eerst beloven dat de volgende les huiswerkvrij is, anders zeggen we de hele les niks.’ De leraar zucht en beseft dat wij te koppig zullen zijn om toe te geven. Ik trek m’n wenkbrauwen op ten teken dat ik wacht op antwoord. De leraar laat z’n schouders hangen. ‘Goed dan.’ en hij veegt het alvast opgeschreven huiswerk uit. ‘YEEEEAAAAH!’ schreeuwen we met z’n allen - uhuh, met z’n 15en, maar whatever. Wij wonnen. Hij moet wel erg sterk in z’n schoenen staan om dat nog een keer te proberen, dan doen we dit nog eens dunnetjes over. ‘Maar jouw waarschuwing blijft staan Aurelie. Niet praten, anders strafwerk.’ Muh. Pas maar op.
De rest van de les heb ik met stijf op elkaar geperste lippen zitten werken. “Alles wat jullie nu afkrijgen is meegenomen.” om hem maar even te quoten... En nu zit ik met Jack in een studieuur te niksen. Mijn maatschappijleer ligt voor m’n neus, maar ik heb nog maar 2 woorden opgeschreven. Ik vertel over de, wel memorabel te noemen, wiskundeles en hij ligt dubbel. ‘Wat een watje, hij laat zo over zich heen lopen. Dat gaat iedereen horen deze pauze, en dan wordt hij het lachtertje van de school!’ Ik lach en knik. Hij heeft helemaal gelijk, maar of ik het erg vind? Ik geloof het niet!
Als de bel gaat, loop ik naar maatschappijleer en plof neer bij het raam. Oh fijn, hij staat open... Gelukkig staat de verwarming hard aan. Ik ga erbovenop zitten terwijl Irma juist haar tas op de tafel gooit. ‘Jakkes, wat wordt dit weer een interessante les. NOT!’ Ik grijns. ‘Je hebt helemaal gelijk, al dat gezwets over de pluriforme samenleving kan mij ook geen moer meer schelen.’ ‘Oh, Helena is ziek, ik kom naast jou zitten.’ zegt Irma en ze gooit haar tas op de tafel naast me. Ik schrik me een apenootje en stuiter een stukje de lucht in. Irma komt gelijk niet meer bij van het lachen. ‘Muh.’ zeg ik met een duister gezicht.
We maken even een tijdssprong van 3 weken
Ik wil juist m’n vinger in de chocopastapot stoppen voor een extra likje als de bel gaat. Bah, nu moet ik opendoen zeker... Terwijl ik de envelop van de bar gris loop ik naar de deur. ‘Luna!’ ‘Aurelie!’ Ik geef haar 3 zoenen. ‘Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, hier is mijn cadeau!’ en ik overhandig haar de envelop. ‘Oh, wat zit daarin?’ vraagt Luna met glimmende oogjes. Ik schud alleen grijnzend m’n hoofd. Luna scheurt met veel geweld de envelop open. ‘Voorzichtig!’ zeg ik snel. Luna haalt de 2 Tokio Hotel kaartjes eruit, en de rest van de buurt heeft gelijk geen wekker meer nodig. ‘IEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEIEH!’ en Luna valt me om de hals. Ik heb een grijns van oor tot oor. ‘Het zijn niet de allerbeste plekken ever, maar het zijn wel vaste plekken dus we hoeven er niet voor in de rij te staan.’ Tegen zoiets zie ik altijd het meeste op. Wachten. Ik grinnik. Luna heeft me volgens mij niet eens gehoord. Ze brengt de kaartjes bij haar naar binnen, ik storm zoals gewoonlijk als een wervelwind die trappen op en af – ‘AURELIE!’ – en ik pluk mijn fiets uit de buxus. Luna pakt ook haar fiets en we gaan naar school. ‘Oh, dat is echt het tofste cadeau dat ik in jaren heb gekregen!’ zegt Luna blij en opgewonden. ‘Ik hoop maar dat jouw pa ons kan brengen.’ ‘Vast wel. Al moet ik hem op m’n blote knieën smeken om ons weg te brengen.’ en we moeten lachen. Ik weet heus wel dat Luna er alles aan zal doen om bij het concert te komen. ‘Kom op, anders zijn we op je verjaardag te laat op school.’ ‘Ja, kom op!’ We springen op onze fietsen en gaan ervandoor.
We zijn nog maar net voor mijn kluisje of Arnoud staat voor Luna’s neus. Hij kijkt me zo’n beetje weg. Goed goed, ik ga al. Ik draai me om naar m’n kluisje en hurk neer. ‘Weet je waar ik vanavond heenga?’ zegt Luna. ‘Nou?’ ‘Naar Tokio Hotel!’ ‘Leuk! Mag ik mee?’ Ik weet zeker dat Luna’s gezicht betrekt, ook al zie ik het niet. ‘Sorry, maar ik ga al met Aurelie.’ ‘Oh.’ Dat klinkt niet best. Ik gooi m’n jas in m’n kluisje, sta op en schop hem dicht. Dan draai ik me om. Ze kijken allebei een beetje bedrukt. ‘Ik hoopte eigenlijk dat je iets met mij wilde doen vanavond...’ Nu ben ik het zat. ‘Sorry Arnoud, maar we gaan al naar een concert. Volgende keer beter?’ Ik glimlach en trek Luna mee. ‘Je kiest ze wel uit zeg, wat een bezitterig type.’ Luna kijkt een beetje triest en antwoordt niet. Aurelie haalt haar schouders op. ‘Ik ga naar de les toe, later.’ Luna antwoordt nog steeds niet.
Zuchtend kijk ik naar m’n M&Oboek. Ik heb nog geen zinnig woord opgeschreven, laat staan begrepen. Ik kijk in Dana’s werkboek. Zij heeft al wel wat opgeschreven. ‘Jij snapt dit?!’ Dana knikt, bijna zonder op te kijken. ‘Ik niet.’ antwoordt ik wanhopig. Dana kijkt nu wel echt op en glimlacht. ‘Wat precies snap je niet?’ ‘De vragen.’ Dana giechelt. ‘Ja, het zal eens niet. Lees de theorie eens beter door.’ Aurelie zucht nog maar eens.
Het is pauze en Luna hangt om Arnouds nek. Maar ze kijken niet erg vrolijk. Daarnet liepen ze samen naar buiten en Luna maakte het handgebaar om haar niet te volgen. Goed, toen ben ik maar voor de kluisjes op de grond gezakt. Met een goed uitzicht op Felix.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:17 pm

Arnoud
Ik loop samen met Luna door de gangen, we hebben naast elkaar les. ‘Alles oké tussen jullie?’ ‘Ja hoor!’ Dat zei ze net iets te hoog. ‘Nee dus.’ Luna zucht. ‘Hij claimt me zo. Maar hij is zo leuk!’ ‘Moet ik eerlijk tegen je zijn?’ Luna kijkt me geërgerd aan. ‘Goed dan. Je moet Arnoud dumpen vind ik, claimerige jongens zijn niet goed voor je. Weet je al die verhalen van loverboys dan niet meer?’ Luna wil protesteren. ‘Jaja, ik weet het, HIJ zal vast geen loverboy zijn, maar hij kan wel net zo claimerig worden.’ Verward loopt Luna haar lokaal in en ik ga tegen de muur hangen. De leraar is toch altijd te laat.
Gelukkig zijn we vandaag op dezelfde tijd uit. Ongeduldig sta ik met m’n voet op de grond te tappen voor Luna’s kluisje en ik kijk ongeïnteresseerd om me heen. ‘Ahem.’ Luna staat voor m’n neus, hand in hand met Arnoud. ‘Hèhè, daar ben je eindelijk.’ Luna reageert niet, pakt haar jas en geeft Arnoud een kus. Daarna loopt ze richting de deur. Arnoud blijft staan, maar ik loop snel achter haar aan. ‘En wat had dat nou weer te betekenen?’ Luna haalt haar schouders op. We pakken onze fietsen en rijden weg. Luna zegt niks, kijkt alleen voor zich uit. Ik ben het zat, alweer. Ik trek een sprintje en rem keihard, waarbij ik een beetje slip en een kwartslag draai. Luna moet nu wel remmen. ‘En nu leg je me haarfijn uit wat er met je aan de hand is. Je bent jarig en je gaat naar Tokio Hotel! For Heavens sake, ben je niet blij of zo!?’ Luna staart emotieloos naar mijn voeten, daarna barst ze in huilen uit. Ik weet even niet wat ik moet doen. Ik zet m’n fiets op de stoep, neem die van Luna en zet die ernaast. Daarna leid ik haar naar een bankje. ‘Krijg ik het nu te horen?’ Luna veegt wat tranen van haar wangen. ‘Wacht, ik heb ergens nog zakdoekjes van die enorme verkoudheid.’ Ik graaf in m’n voorvak en vis er een gekreukeld pakje tissues uit. ‘Hier.’ Luna snuit haar neus. ‘Ik weet het niet hoor.’ Ik trek m’n wenkbrauwen op maar zeg niks. ‘Ik heb lopen nadenken over wat je hebt gezegd.’ Nog steeds houd ik m’n mond. ‘En ik denk wel dat ik het ga uitmaken.’ Stilte. ‘Maar ik durf niet.’ Dat kwam er erg voorzichtig uit. ‘Waarom niet?’ ‘Weet ik niet. Zijn uitstraling of zo.’ Ah, dat snap ik wel ja. Die gast lijkt me op zich oké, maar hij heeft ook een vrij agressieve uitstraling. ‘Durf je het face to face?’ Luna kijkt me geschrokken aan. ‘Dat is wel het eerlijkst. En het best.’ ‘Je hebt gelijk.’ Luna zucht en haalt haar mobiel uit haar zak. ‘Hoi, waar zit je nu? (...) Kun je naar het bankje tegenover de treurwilg aan het water komen? (...) Goed, tot zo.’ en Luna hangt op. ‘Moet ik weg?’ ‘Nee nee, blijf alsjeblieft zitten.’ Maar ik ga niks zeggen. Mooi niet.
‘Hoi Luna.’ en Arnoud wil Luna een zoen geven. Luna draait haar hoofd weg. Hij kijkt haar verbaasd aan en ze zucht nog maar eens. ‘Sorry Arnoud, maar ik trek dit niet. Ik denk niet dat we samen verder moeten.’ Arnoud kijkt verbaasd. ‘Dat meen je?’ Luna knikt. Arnouds blik lijkt ineens op een een emmer ijswater die over je hoofd gegooid wordt. Hij pakt zijn fiets, kijkt nog 1 keer achterom en kart dan keihard weg. ‘Wow, heftig!’ ‘Behoorlijk.’ ‘Zullen we naar huis gaan?’ ‘Goed idee.’ We pakken onze fietsen en rijden weg.
Als we in de auto zitten, heeft Luna al wat meer van haar gebruikelijke energie terug. ‘We gaan naar Tokio Hotel!’ zegt - schreeuwt - ze al voor de 15de keer. ‘Weet ik!’ zeg ik lachend terug. ‘Ik heb er zo’n zin in.’ Ze stuitert op en neer en ik lach. Luna is zo grappig als ze hyper is.
Pff, ik ben zo blij dat ik oordopjes bij me had. Niet eens vanwege de muziek, maar vooral vanwege het aantal decibellen dat die meiden kunnen produceren, tsjonge! En Luna was niet veel beter. Die heeft naast me gezellig mee zitten brullen en stuiteren en gillen. Ik ben geen fan, maar het was wel een gezellige sfeer. En Luna is natuurlijk heel blij nu.
Met een grote grijns zit Luna de volgende morgen op de fiets. ‘Je hebt chocopasta op je lip.’ Ik lik het op. ‘Dat heb ik voor nu bewaard.’ en samen moeten we lachen. ‘Zeg, niet om je goede humeur te verpesten hoor, maar wat doe je omtrent de zaak Arnoud?’ Luna kijkt nadenkend. ‘Hij kan de pot op!’ roept ze lachend. ‘Yeah, girlpower!’ en samen moeten we nu lachen. ‘Mijn humeur krijgt hij niet meer kapot vandaag.’
‘WAT heb je gedaan?’ Robine kijkt Luna met open mond aan. ‘Ik heb het uitgemaakt met Arnoud.’ ‘Waarom?’ vraagt Hylke. ‘Veel te bezitterig.’ ‘Wat hoor ik nou, is Arnoud weer vrij?’ Irma komt aanlopen. Luna knikt. ‘Plannen?’ roep ik. Irma bloost. ‘Hij is te bezitterig joh.’ zegt Luna. Stiekempjes gluur ik over m’n schouder naar Arnoud. Rancuneus kijkt hij naar Luna’s rug en ik kijk gauw weer voor me. Ik stoot haar aan. ‘Niet meteen kijken, maar Arnoud kijkt je, en niet bepaald vrolijk. Luna draait zich om en zwaait met een vriendelijk gezicht naar Arnoud. Hij knarsetandt. De rest om ons heen ligt helemaal dubbel. ‘Jij verandert ook nooit huh!’ zeg ik lachend. ‘Tuurlijk niet, er is maar 1 Luna!’ Het geluidje van de bel klinkt en ik kijk op m’n horloge. ‘Tot later!’
Grijnzend leunen we tegen de kluisjes. We hebben echt wel gemerkt hoe Arnoud ons al de hele dag aankijkt, maar vooral Luna vindt het alleen maar reuze grappig. Onzeker kijk ik naar Felix. Hij probeert met Arnoud te praten maar hij reageert niet.
Luna heeft nog steeds de permanente grijns op haar gezicht als we naar onze fietsen lopen. ‘Vind je niet dat hij nu genoeg “gestraft” is?’ Ik teken met m’n vingers aanhalingstekens in de lucht bij gestraft. Luna kijkt me aan. ‘Geen idee, wat vind jij?’ ‘’Ik vind van wel. Hij is helemaal de weg kwijt.’ Luna kijkt me schattend aan. ‘Goed dan.’ Ik pak m’n fiets, Luna de hare. Dan kijkt ze mij grijnzend aan. Ik frons. ‘Ja?’ ‘Het gaat jou helemaal niet om de welgesteldheid van Arnoud, maar om Felix! Stom van mij, daar had ik helemaal niet aan gedacht.’ en ze slaat met haar hand tegen haar voorhoofd. Ik verschiet van kleur. ‘Nou. Ja. Mag ik?’ Luna’s grijns wordt zo breed als hij maar zijn kan. ‘Vooruit dan maar.’ Ik steek m’n tong uit. ‘Dank u, uwe Maaaaaajesteit!’ en ik maak een overdreven buiging. Luna slaat me op m’n schouder. ‘Kom op slaaf, we gaan naar huis.’ ‘Grapjurk.’
We stuiteren de stoep op en ik gooi mijn fiets in de buxus. ‘Ik zie je morgen wel!’ ‘Doeg!’ en ik steek m’n sleutel in het slot.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:18 pm

Felix
Van schrik smeer ik chocopasta op m’n neus. Jaja, slecht geweten, I know. Ik probeerde weer een likje te nemen, maar het mag blijkbaar niet. ‘Verdomme.’ Ik loop naar de deur om open te doen. ‘Ik weet het Luun, chocopasta op m’n neus.’ en ik veeg het eraf. ‘Gefeliciteerd met je verjaardag!’ en ze vliegt me om de hals. ‘Dank je!’ ‘Hier is mijn cadeau, of eigenlijk ons cadeau.’ en ze haalt een pak achter de heg vandaan. ‘Wow, groot.’ Luna glimlacht alleen maar. Gretig scheur ik het papier van de doos en zet het op een gillen. Luna duikt ineen en doet haar vingers in haar oren. ‘Aaaaaah! No kidding! Dat is zo vet!’ In mijn handen houd ik de laptop die ik al zo lang wilde en waar ik al een tijdje voor aan het sparen was. ‘Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?’ ‘Nou, eerst geld bij iedereen gehengeld voor je cadeau, ook mijn ouders en ikzelf, toen bij je eigen ouders en die hebben ook het geld dat je al had gespaard bijgelegd. Hij is wel tweedehands omdat ik gewoon niet meer had.’ ‘Like I care, hij is supercool! Dankjewel!’ Voorzichtig haal ik hem uit de doos, sluip de trap op naar de studeerkamer en jat 1 van de laptopsleeves van m’n moeder. De knalgele die ze toch nooit gebruikt. Voorzichtig stop ik de laptop erin. ‘Komt het even mooi uit dat ik een tussenuur heb vandaag.’ zeg ik met glimmende oogjes en ik stop hem in m’n rugzak. ‘Zullen we maar naar school gaan?’ ‘Goed idee, maar dan moet je eerst de chocopasta van je neus halen.’ ‘Wat!?’ Ik kijk in de spiegel en zie dat ik in plaats van de chocopasta eraf gehaald het juist uitgesmeerd heb. ‘Lekker aardig ben je weer!’ en ik poets het eraf. ‘Eigenlijk wilde ik je Felix met een strik eromheen geven, maar dit is ook goed toch?’ Ik beuk Luna bijna van haar fiets. ‘Grapjas.’ en Luna glimlacht stralend.
Ik doe juist m’n fiets op slot als op m’n schouder wordt getikt. Irma, Dana, Hylke, Rachelle en Robine staan achter me. ‘Gefeliciteerd!’ roepen ze in koor. ‘Hoe vond je het cadeau?’ vraagt Dana met glimmende oogjes. ‘Echt superbedankt, te gaaf gek cool gewoon!’ en 1 voor 1 krijgen ze een knuffel. Dan komt de conciërge langs en jaagt ons naar binnen. ‘De bel gaat zo jongens!’ We lopen kletsend het gebouw binnen en ik loop naar m’n kluisje. Ik wil op m’n knieën gaan zitten, maar er staat iemand voor. Felix. ‘Hoi. Mag ik er even bij?’ ‘Tuurlijk.’ en hij doet een stap opzij. Ik ga snel zitten voordat hij ziet dat ik rood word.
Oh Goden, ik heb vandaag geschiedenis. Met Felix! En ja, ik heb ook wel gehoord dat iedereen van ons leerjaar weet dat ik vandaag jarig ben, want ik ben vandaag al zo’n 50 keer aangeklampt om gefeliciteerd te worden. Ik heb in de pauze overwogen om een briefje op m’n voorhoofd te plakken. Dat heb ik wel vaker...
‘Aurelie! Je bent jarig vandaag hè? Gefeliciteerd!’ Kreun, dat kon er ook nog wel bij, de leraar die, als hij voor de klas staat, je feliciteert. ‘Dank u.’ Ik grijns en wil graag onder de tafel duiken. Gelukkig gaat hij weer verder met de les.
Ik zit op tafel met m’n benen heen en weer te schommelen als ik naast me hoor: ‘Hé.’ Ik draai m’n hoofd en kijk Felix aan. Hoofd, blijf niet-tomatig. Hoofd, blijf niet-tomatig. Hoofd, blijf niet-tomatig. ‘Gefeliciteerd met je verjaardag.’ en hij steekt z’n hand uit. Ik schud hem. ‘Dank je.’ ‘Heb je al dingen gekregen?’ Ik knik en klop op m’n rugzak. ‘Een laptop.’ Felix fluit tussen zijn tanden. ‘En je hebt hem bij je?’ Ik haal hem uit m’n tas en daarna uit zijn sleeve. ‘Hihi, cool kleurtje.’ Ik grijns. ‘Gejat uit de studeerkamer.’ Ik klap de laptop open. ‘Wow, een MacBook, die zijn cool! Geef eens?’ Ik geef hem de laptop. Hij gaat op de tafel naast me zitten en zit wat te bewegen met de muis. Ineens glimlacht hij naar het beeldscherm. ‘Zo.’ Dan gaat de bel en Felix loopt weg. Ik kijk wat hij deed, en ik zie dat hij een foto van zichzelf heeft gemaakt.
‘Luna Luna Luna, je gelooft nooit wat er is gebeurd met geschiedenis!’ ‘Nou, vertel dan maar snel.’ ‘Felix kwam naar me toe om me te feliciteren, en daarna heeft hij even met m’n laptop zitten spelen. Bleek dat hij een foto van zichzelf maakte, moet je zien!’ Ik klap m’n laptop open en open het fotoprogrammaatje. Luna fluit tussen haar tanden. ‘Wat zou dat betekenen?’ en ze wiebelt met haar wenkbrauwen. ‘No way, echt niet. Al die veel knappere meiden die achter hem aanlopen, wat moet hij dan met mij?’ Ik leg de klemtoon op mij. Luna glimlacht liefjes. ‘Moet ik je er echt op wijzen dat jij ook achter hem aan loopt, kinda. En dat jij echt niet onderdoet in schoonheid voor die meiden?’ Ik bloos.
‘Ah nee, het regent keihard!’ zegt Luna een beetje boos als we in de deuropening naar de fietsen staan. ‘Nou en!?’ roep ik vrolijk en ik stuiter de regen in. Luna schudt zuchtend haar hoofd en volgt me. Ik steek m’n fietssleutel in het slot en trek hem uit het fietsenrek. ‘Zullen we?’ Luna heeft moeite met haar sleutel, haar slot roest. ‘Hebbes! Ja, en schiet wel op.’ Samen crossen we weg.
‘Pffrr!’ Ik schud m’n hoofd heen en weer en er komen waterdruppels op de spiegel. ‘Haha.’ Ik veeg ze weg. Eerst maar wat te drinken? Goed idee. Thee? Een nog beter idee! Hé, er ligt een briefje op de bar. ‘Hallo liefje, van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Jaja, we weten het, feliciteren vanaf een briefje getuigt van slecht ouderschap, maar vanavond zijn we iets vroeger thuis dan gewoonlijk, dan kunnen we je verjaardag vieren! Kusjes pap en mam.’ Met een grijns zet ik thee, neem het briefje en m’n rugzak en loop naar zolder. De thee zet ik op m’n bureau om af te koelen en m’n rugzak op m’n bureaustoel. ‘Drumstokjes! Joehoe!’ Ik zoek op m’n boekenplanken, en ja hoor! Ze liggen altijd op het plekje waar ik het laatst kijk. Ik ga op m’n drumkruk zitten en ram blind de paradiddle. Nog een keer. En nog een keer. En nog een keer! Ik ram een aantal keer op de cymbals en dan leg ik tevreden m’n stokken weg. Ziezo, het overtollige aan energie ben ik kwijt. Ik kreun. Oh ja, m’n huiswerk. Ik kijk in m’n agenda. Hé, dat komt goed uit, al het huiswerk dat ik heb is voor na m’n studieuur. Ik gooi m’n agenda weer terug in m’n tas. Huiswerkloze verjaardag, jippiejajee! Wat zal ik dan eens gaan doen. Twijfelend kijk ik naar m’n drumboek. Ik heb eigenlijk nog huiswerk. Ach wat, dat ga ik gewoon doen, ik ben toch al bezig geweest. Ik sla m’n drumboek open en pak m’n stokken.
Ik draai met m’n schouders. Ziezo, dat hebben we ook weer gehad. Ik pak m’n mobieltje en sms naar Luna: ‘Ik verveel me, op m’n verjaardag nog wel!’ Binnen 2 minuten krijg ik een smsje terug. ‘Cool! Ik wou dat ik dat had.’ Ik grinnik. ‘Zoveel lol is het niet hoor. Weet jij niet iets om te doen?’ Nu duurt het wat langer voor ze terug smst. ‘Ik zou maar eens naar de deur gaan als ik jou was, er is iemand voor je.’ Ik frons m’n wenkbrauwen. Humpf. Ik loop rustig de trappen af en denk na. Hoe kan zij nou weten dat er iemand voor de deur staat? Tenzij ze het zelf is natuurlijk. Dan is het niet zo moeilijk. Ik sta op de onderste tree van de trap als de bel gaat. Ik doe de deur open, en daar staat... Felix. Het regent nog steeds pijpenstelen, en het water sijpelt uit zijn haar. Hij pakt m’n arm, sleept me naar buiten en de deur valt achter me dicht. ‘Ik kom je een verjaardagscadeautje brengen.’ Ik kijk naar z’n handen maar hij heeft niks bij zich, zelfs geen regenjas. ‘Wat dan?’ ‘Dit.’ en hij zoent me.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   zo nov 23, 2008 5:18 pm

Epiloog
‘Lunaaaaa!’ tetter ik door de telefoon. Ik hoor gelach. ‘Wat?’ klinkt het heel onschuldig. Daarna grinnikt ze. ‘Ik zei toch, Felix met strikje? Het is me gelukt, met uitzondering van het strikje.’ ‘Vertel dan hoe je het voor elkaar hebt gekregen.’ ‘Simpel.’
Luna keek twijfelend naar haar telefoon. Zou ze wel of niet? Ach wat! Ze draaide Felix’ nummer. ‘Hoi Felix, met Luna. (...) Ja, die... Zeg, ik vroeg me af, vind jij iemand leuk? (...) Nee! Dat meen je? Te gek! Kom dan nu naar me toe alsjeblieft? (...) Goed, zie je zo. (...) Doeg!’ Luna drukte het gesprek uit. Niet veel later klonk de bel. ‘Ik ga al!’ Luna sprong van de laatste paar tredes en belandde in de gang. Snel deed ze de deur open. ‘Kom snel binnen.’ Felix kwam snel door de deur en schudde met z’n hoofd. ‘Wat je mij wel eerst even moet vertellen is hoelang je haar al leuk vindt.’ Felix dacht na. ‘Je kent het geschiedenisverhaal?’ ‘Uhuh.’ knikte Luna. ‘Nou, toen is ze me voor het eerst echt opgevallen en vond ik haar echt leuk.’ Luna grijnst. ‘Schiet op, ik stuur nu het smsje, bel na 20 tellen aan.’ Ze gaf Felix een duwtje en hij ging voor Aurelies deur staan.
‘Nou, en het happily ever after stukje ken je dus.’ Ik grijns. ‘Je hebt me mooi wel het lekkerste stuk uit de historie bezorgd.’ en ik zoen Felix die naast me zit. ‘Ugh, niet teveel kleffen in mijn buurt aub!’ Ik gooi verontwaardigd een kussen op Luna’s hoofd. ‘Hypocriet dat je bent!’ En met z’n allen moeten we lachen.

Truly, Truly, This Is The End. Ik vind het best wel jammer, want ik schreef met veel plezier aan dit verhaal, ik heb er ook veel van mezelf ingelegd. Verlangens, enz. Maar ik ben ook wel weer blij dat hij af is, want nu heb ik dan toch echt mijn favoriete scene eindelijk op ‘papier’ gezet. Hij zat al sinds het begin van het verhaal in m’n hoofd. Nou ja, ik hoop dat degenen die het gelezen hebben het verhaal leuk gevonden hebben. Tot de volgende!
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Aurelie   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Aurelie
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
WizardPlace :: Creativiteit :: FanFictions-
Ga naar: